
-No me has dado un beso de buenos dias.
Nunca he sentido el sexo como en aquella época, que otto y yo lo disfrutamos juntos, en casa, en secreto, y nunca he tenido el corazón tan rojo.
-Que bonito, a tu madre le va a encantar.
-Pues a mi me parece una cursilada.
-Oye no empeceis eh, por favor. Ya te has decidido?
-No se, si fuera de otro color sería menos cursi.
-Mira otto, los mejores corazones son los rojos.
- Y a mi? Que me vas a regalar por navidad?
-Nieve. Toda la que quieras.
-Tienen telefono?
-No, pero aí justo enfrente de la puerta tiene una cabina.
-Voy a decirle a tu padre que nos hemos retrasado. Y date prisa anda, llevamos dos horas con tu regalito.
-Se lo envuelvo con papel de regalo?
-No.
-Se lo va a llevar puesto.
-Viene tu madre.
-Toma.
-Ya lo has comprado?
-No.
-Otto, mi paciencia tiene un limite. Tu padre está en casa sin cenar y con un humor de perros.
-Me pone un corazón rojo por favor?
-Si. Se lo envuelvo en papel de regalo?
-Si, es para mi madre.
-Si claro. Algun corazon mas?
-Suficiente. Olga, me dejas 1000 pesetas? que no tengo.
-Lo que no se es si nos va a dar para el taxi. Así me gusta, que os ayudeis como hermanos.
2 comentarios:
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hhola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.holahola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.holhola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hhola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.holahola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola..hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola.la.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola.ola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola.la.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola.a.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola..hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola.ola.hola.la.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hol
a.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hol
a.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hol
a.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hol
a.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hol
a.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.hohola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.la.hola.hola.hola.la.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
hola.hola.hola.hola.hola.hola.hola.
Publicar un comentario